Δ̣[ιομέδων ἀνέθηκ]ε τὸ τ̣έμ̣ε̣νος [τόδε]Ἡρα̣κλεῖ Δ̣[ιομε]δ̣οντείωι, ἀνέθηκε δ[ὲ]καὶ τοὺς ξενῶνας τοὺς ἐν τῶι κάπωικαὶ τὰ οἰκημάτια καὶ Λίβυν καὶ τὰ ἔγγο–να αὐτοῦ· ἐόντω δὲ ἐλεύθερο̣[ι] ποιοῦντε–ς τὰ συντεταγμένα· ἐπιμελέσθων δ̣ὲ α–ὐτῶν το̣ὶ̣ τῶν ἱερῶν κοινωνεῦντες ὅπως̣ἐλεύθεροι ὄντες διατελέωντι καὶ μηθε̣[ὶ]–ς̣ αὐτοὺς ἀδικῆι· θυόντω δὲ τὰ ἱερὰ τοὶ ἐγ̣ [Δι]–[ο]μέδον〚δον〛τος καὶ ἀεὶ τοὶ ἐξ αὐτῶν̣ γε–ν[ό]μενοι· ἐχέτω δὲ Λίβυς καὶ τοὶ ἐγ Λίβυο–ς̣ μ̣ι̣σθοῦ τὸν κᾶπον 〚Μ̣ rasura 〛〚 rasura 〛 ὅσου κα δοκῆι [κα]λ̣ῶς ἔ–[χειν, τὸ δὲ μίσθωμ]α̣ ἀποδιδόντω Θευδα̣–[ισίου – – –αι, ὥστ]ε ὑπάρχειν ἐς τὰν θυ–[σίαν Πεταγειτ]ν̣ύο̣υ ἑκκαιδεκάται κ̣[αὶ][ἑπτακαιδεκάται· σ]τρώματα δὲ παρε–[χόντω – – – – – τῶι] Ἡρακλεῖ καὶ τᾶι[– – – – – – – – – ἐν τα]ῖ̣ς̣ νευμηνίαις·[καθαιρόντω δὲ καὶ τὰς] ε̣ἰκόνας τὰς τ–[ῶν προγόνων τῶν Διομέ]δοντος καὶ στ[ε]–[φανούντω ἑκάσταν αὐ]τ̣[ᾶ]ν ἐπεί κα πανά[γ]–[υρις ἦι· ἱεράσθω δὲ τοῦ] Ἡρακλεῦς νῦν[μὲν – – – –, τὸ δὲ λοιπ]ὸ̣ν̣ ἀεὶ ὁ πρεσ<β>ύτ–[ατος τῶν Διομέδοντος ἐγγό]ν̣ω̣ν· θυόντω δὲ[τῶι Ἡρακλεῖ καὶ Διομέδ]ο̣[ν]τι μόσχον [ἢ][– – – – – – – – τῶι δὲ Διον]ύσωι αἶγα ἢ[ἔριφον, τᾶι δὲ Ἥραι ἔριφ]ον ἢ αἶγα, τοῖς[δὲ ἄλλοις θεοῖς πᾶσι, ὧν] τ̣ο̣ὶ βωμοὶ ἐν τ–[ᾶι οἰκίαι – – – – – – –], τᾶι δὲ Ἀφροδί[τ]–[αι – – – – – – – – – – –]ΝΓ[.]Ο̣ΤΛΤΕΣ[.][– – – – – – – – – – – αἶγ]α ἢ χοῖρον, τῶι[δὲ – – – – – – – – – – –· σπονδὰ]ν δ᾿ ἦμεν[– – – – – – – – – – – – – – τ]ῶι Ἡρακλ–[εῖ – – – – – – – – – – – – –]ν δὲ ταῖς ἄ[λ]–[λαις θεαῖς πάσαις καὶ Διομέ]δ̣οντι· ἱερ[ὰ][δὲ παρεχέτω ἄρτον ποτὶ τ]ὰν ἀρ̣τ̣οφαγ[ί]–[αν καὶ οἶνον καὶ μέλι ποτὶ τὰ]ν̣ σ̣πονδὰ̣[ν] vacat 0,065

[κ]αὶ ξύλα ποτὶ τὰν θυσίαν· γ̣[έ]–ρη δὲ λαμβανέτω τοῦ ἱερέο̣[υ]ἑκάστου σκέλος καὶ τὸ δέρμα·ποιεῖν δὲ καὶ τὰν ἀποπυρίδακ̣ατὰ τὰ πάτρια· μὴ ἐξῆμεν [δὲ]μηθενὶ τὰ οἰκήματα τὰ ποτ̣[ὶ]τῶι τεμένει μηδὲ τὸ τέμε[ν]–ος ἐξ〚ε〛ιδιάζεσθαι μηδὲ πωλ[ε]–[ῖ]ν μηδὲ ὑποτιθέμεν· αἰ δέ κά τ̣[ι]δ̣έηι τῶν οἰκημάτων ἢ τοῦ [τ]–εμένευς θεραπείας, ἐπισκ[ε]–υαζόντων ἐκ τᾶς ποθόδου̣ἕκαστα· εἰσαγώγιον δὲ διδό–τω ὧι κα γένηται παιδίον, οἷ[ς]μέτεστι τῶν 〚των〛 ἱερῶν, χο[ῖ]–ρ̣ον, ἱερά, λιβανωτόν, σπονδ–άν, στέφανον. vacatτὰ δὲ ἀγάλματα καὶ τὰ ἀνα–θήματα ἔστω ἐν τᾶι οἰκία[ι]κ̣ατὰ χώραν ὥσπερ καὶ νῦν̣ἔχει· θύεν δὲ ἑκκαιδεκάταιμηνὸς Πεταγειτνύου κα[ὶ]τὸν ξενισμὸν ποιεῖν τῶ[ι]Ἡρακλεῖ, τὰν δ᾿ ἀποπυρίδαἑπτακαιδεκάται· ἐπιμηνί–ους δ᾿ αἱρεῖσθαι τρεῖς κατ᾿ ἐ–νιαυτόν, οἵτινες ἐχθυσεῦν̣–ται τὰ ἱερὰ μετὰ τοῦ ἱερέως· ἐπι–μελέσθων δὲ τοὶ ἐπιμήνιοιὧγ κα δέηι ποτὶ τὰν δέξ[ιν].ἃν δέ τι δέηι ἐπισκευ[ῆς][ἢ τὸ] τέμενος ἢ ὁ κῆπ[ος][ἢ οἱ ξ]ενῶνες ἢ τὸ [οἰκη]–[μάτιο]ν ἢ <ἡ> οἰκία ἢ [καὶ]

[ἄλλο τι δέηι θ]ε̣ραπε[ίας, – – – – – – –][. .]ς ἀρ̣γ̣ύριον ἀπὸ τῶν προσόδ̣ων [τῶν ἀεὶ][πιπτο]υ̣σ̣ῶν ἀπὸ τοῦ τεμένευ̣ς̣ [καὶ τοῦ][κήπου] καὶ τῶν ξενώνων, ὅσο̣ν̣ [ἂν φαίνη]–[ται ἱ]κανὸν εἶναι· τὸ δὲ κατάλοι[πον][ἀργ]ύριον καὶ τὰ ἐξαιρήματα δια[ιρεῖν][κα]τ̣ὰ μέρη, εἰς ἑκάστην δὲ θυσί[αν τῶι]ἐπιβάλλοντι μέρει χ̣ρᾶσθαι· μὴ ἐξέσ̣–στω δὲ τοῖς κοινωνοῦσι τῶν ἱερῶγ [γε]–ωργεῖν τὰ τεμένη μηδ᾿ ἐν τοῖς ξε̣[νῶσι]ἐνοικεῖν μηδ᾿ ἐν τῆι οἰκίαι τῆι ἐπὶ τ̣[οῦ τε]–μένευς μηδὲ ἀποθήκηι χρᾶσθαι τῆ̣[ι λέσ]–χ̣ηι τῆι ἐν τῶι ἱερῶι μηδὲ{ν} τῶι περιπάτω[ι]ἂμ μὴ πόλεμος ἦι· ἂν δέ τι[ς] τ̣ῶν [κα]τ᾿ ἀν̣–δρογένειαν δόξηι τοῖς κο[ιν]ω̣νο̣[ῦσι τῶν]ἱερῶν ἐνδειὴς εἶναι τοῖς̣ [ἰ]δί[οι]ς, ἐ̣[πὰν γάμος]συντελῆται, ποείτω τὸγ [γά]μ̣ον [μηνὸς][Π]εταγειτνύου, ἑκκαιδεκάτηι μὲ[ν συν]–αιγλίαν, ἑπτακαιδεκάτηι δὲ διαν̣[ομήν],ἵνα ἡ θυσία τῶι Ἡρακλεῖ συντελ[ῆται κα]–τὰ τὰ πάτρια, ὀκτωκαιδεκάτηι δ[ὲ ἡ συνα]–γωγή, καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς ἡμέρ[αις συντε]–λ̣είσθω ὁ γάμος· ἡ δὲ στρωμ̣ν[ὴ καὶ τὰ][ἀ]γάλματα τῶι Ἡρακλεῖ ἔστω [κατὰ χώ]–[ρ]α̣ν ὑπάρχοντα, ἔστ᾿ ἂν ὁ γάμ̣[ος συντε]–[λε]σθῆι· ἀφαιρεῖν δὲ ἀπὸ τῶν ἱερε[ίων, ἃ ἂν][δοκ]ῆι καλῶς ἔχειν ἐπὶ τὴν τράπεζ[αν τῶι][θεῶ]ι, τοῖς δὲ λοιποῖς πᾶσι, ὅσα ἐς ξ̣ε̣[νισμὸν][οἰκ]ε̣ίων, χράσθω ὁ τὸν γάμον ποιῶν· ἐ̣[φιέτω][δὲ] καὶ ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς γάμους τὰ γέρ̣[η τῶι][τὸ]ν γάμον ποιοῦντι λαβὼν ὀκτὼ δραχ[μὰς][ἐ]κ τῆς προσόδου, καὶ οἱ τὰς οἰκίας ἐκτ[η]–μένοι τήν τε ἀνδρείαν καὶ τὴν γυναικ[εί]–αν παρεχόντω εἰς τοὺς γάμους τὰς οἰκ[ί]–ας παρεξελόμενοι οἰκήματα εἰς ἀπόθε–σ̣ιν τῶν σκευῶν, ὁ δὲ τὴν ἀνδρείαν ἔχων[π]α̣ρεχέτω τὴν οἰκίαν καὶ εἰς τὴν θυσί–[αν κα]ὶ τὸν ξενισμὸν τοῦ Ἡρακλ[εῦς πά]–[σας ἡμ]έρας· τούτων δὲ [ἐπιμελέσθων οἱ][ἐπιμήνιοι ὅπως οἵ τε γάμοι μετὰ πάσης][εὐκοσμίας συντελεσθήσονται καὶ ὅπως][ vacat? ]

[το]ῖς τέκνοις πάντ̣α τὰ δέον–[τ]α̣ παρασκευᾶτε· τοῖς δὲ ἐπι–[μ]ε̣λομένοις ὅπως ἕκαστα συ̣[ν]–[τε]λῆται καθὰ διαγέγραπται[εἰ]ς δύναμιν εἶναι εὖ εἴη καὶ αὐ–[τ]οῖς καὶ τοῖς ἐγγόνοις αὐτῶν·ἀνέθηκα δὲ καὶ λυχνίας δύο κα[ὶ]λύχνους χαλκοῦς ἑπταπύ–ρους δύο καὶ ἐσχάραν τετράγω–[ν]ον καὶ κρατῆρα καὶ τάπητακαὶ τράπεζαν καὶ στεφανίσκους̣πέντε τοῖς ἀγάλμασιν χρυσοῦςκ̣αὶ ῥ̣όπαλα δύο καὶ θυμιατήρια̣τρία κατάχρυσα καὶ κλίνην, ὥσ–τε πάντα ταῦτα ἱερὰ εἶναι τοῦἩρακλεῦς, καὶ βάθρον τῆς κλί–νης καὶ κύκλον χαλκοῦν· εἰ ἂ[ν]δέ τις τολμήσηι καταλύειν τ[ι][τ]ῶν ὑπὸ Διομέδοντος συν–[τ]ε̣ταγμένων ἀδικῶν τὰ ἱερὰ[κα]ὶ τοὺς προγόνους ὑπὲρ ὧ[ν][γέ]γραπται ἐν τῶι βωμῶι καὶ ἐ[ν][τ]ῆ̣ι στήληι, μὴ ἐπιτρέπειν τοὺ[ς][ἐ]γ Διομέδοντος 〚Ι– – – – –Ω .〛[γ]εγενημένους καὶ τοὺς ἐγγ[ό]–[ν]ους αὐτῶν, ἀλλὰ βοηθεῖν[τ]οῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς προγόνοι[ς]·[συ]νάγειν δὲ τοὺς ἐπιμηνί–[ου]ς καὶ εἰς τὴν αὔριον παρα–[λ]αμβάνοντας οὓς ἂν αὐ–[τ]οῖς δοκῆι· ἐπιμηνίους δὲ αἱρεῖσθ[αι][τ]οὺς ἐγ Διομέδοντος καὶ τοὺς ἐγγ[ό]–[ν]ους αὐτῶν· ἂν δέ τις νόθος ὢν κρ[ι]–[θ]εὶς γνωσθῆι μετέχειν τῶν ἱερῶ[ν],μ̣ὴ ἐξέστω αὐτῶι μετέχειν τῶν[ἱ]ερωσυνῶν· λαμβάνετε δὲ ἀπ[ὸ]τῆς προσόδου ὥστε τῶι Πασίω[ι]ε̣ἰς θυσίαν δραχμὰς πεντήκο[ν]–τα, ταῖς δὲ Μοίραις τεσσαράκο[ν]–τα· θυόντω δὲ τῶι Πασίωι κα̣[ὶ]ταῖς Μοίραις οἱ κατ᾿ ἀνδρογένε[ι]–[α]ν· ἀνέθηκα δὲ καὶ ὑαλίνας[φιά]λας τέσσαρας καὶ χλανίδ[α][ἁλο]υργάν· διδόναι δὲ τοῖς Ἡ–[ρακλ]έοις μερίδας τοῖς συ[μ]–[πομπε]ύ̣ουσι. vacat

Inscriptiones insularum maris Aegaei praeter Delum. Fasc. 4. Inscriptiones Coi, Calymnae, insularum Milesiarum. Curavit Klaus Hallof. Pars I. Inscriptionum Coi insulae: Decreta, epistulae, edicta, tituli sacri. Edid. Dimitris Bosnakis, Klaus Hallof, Kent Rigsby. – Berlin 2010